Waterverzachters, ook wel waterontharders genoemd, worden steeds populairder in de strijd tegen kalkaanslag, steeds meer mensen komen er inmiddels achter dat kalkaanslag verwijderen in feite onnodig is. Dat ook middelbare schooljeugd inmiddels via hun les- en examenstof in aanraking komen met waterverzachters als wapen tegen kalkaanslag, is desondanks wel opvallend. Afgelopen mei werd in 8 van de 38 examenvragen scheikunde voor havisten de waterontharder besproken.

Dat zegt wel wat. Blijkbaar is het scheikundige mechanisme waarop bijvoorbeeld de AquaCel waterontharder werkt, ionenwisseling, scheikundig een elegante methode. Met behulp van synthetische hars worden de calcium- en magnesiumionen uit het water gefilterd, de harsbolletjes geven daar natrium voor terug. Vandaar de term “ionenwisseling”. Hoe dan ook, waterontharders worden bekend onder de grote massa.

Dat is ook merkbaar aan de omzet die leveranciers draaien. Gerrit Dijkstra van de firma Aquacombi: “Sinds eind maart van dit jaar zien we een vrij plotselinge stijging in de omzet”. Van de crisis die de afgelopen jaren ook in ons land huis hield merken de meeste leveranciers al weinig, nu de crisis op zijn eind lijkt te lopen stijgt de omzet. Blijkbaar zien mensen een waterontharder als een nuttige investering die zichzelf door allerlei besparingen met gemak terug verdient. Kalkaanslag verwijderen is uit, water verzachten is in.

Een andere factor die mee zou kunnen spelen, is de duurzaamheidsgedachte die zich de afgelopen jaren over onze aardbol heeft verspreid. Duurzaamheid is in, en zoals bekend leveren waterontharders ook daaraan hun bijdrage.